Blog “Werk ” van Jeffrey Hoogeboom

Werk

Ik ben in mijn leven veel van carrière geswitcht. Ik ben onder anderen chef slager geweest, vrachtwagenchauffeur heb in een horeca groothandel gewerkt, ben transportplanner geweest en deed verschillende Mbo’s. Ik vond het nergens en ben vaak vrijwillig maar ook wel onvrijwillig weer weggegaan. Dit had alles met mijn autisme te maken. Zeg maar twaalf ambachten dertien ongelukken..

Nadat ik transportplanner was geweest, raakte ik tot vervelens toe in het ziekenhuis. Ik had een navelbreuk die maar niet wilde genezen. Ik ben in een half jaar tijd meerdere keren op de operatietafel beland en mocht telkens na de operaties een tijd lang niet werken, tillen enzovoorts. Zelfs mijn dochtertje die toen maar elf kilo woog mocht ik niet eens oppakken.

Ik zat dus thuis en had geen werk (maar wel een kleine van net anderhalf jaar  ) en wist niet waar mijn toekomst zou komen te liggen. Ik was aardig wanhopig in die tijd want ik had al veel verschillende dingen gedaan en telkens leken dingen niet goed te lukken. Ik had niet het gevoel op de goede weg te zijn. Ik voelde mij niet gelukkig in de beroepen die ik deed en wist alleen dat dit het niet voor mij was.

Gelukkig kreeg ik op een dag kreeg ik een berichtje van een vriendin van mij. Zij heeft haar Master in NLP, of ik iemand wist die gecoacht wilde worden. Een vriend van haar was bezig met zijn Master in NLP en moest iemand coachen voor zijn master diploma. Nou dat wist ik wel, ik had namelijk de vraag aan hem waar ik nu weer zou kunnen werken en waar ik nu het beste mijn geld mee kon verdien. Ik had zelf namelijk geen idee meer..(ik had toen nog geen diagnose, die kwam jaren later pas).

Ik leerde hem kennen en er was meteen een ‘click’ ik zou vijf gesprekken krijgen, maar het werden er wel meer dan vijftien gok ik.
dankzij hem wist ik wat ik wilde worden, ik ben eigenlijk altijd al een sociaal dier geweest en wilde hier iets mee. Ik ben toen naar het UWV gegaan en na veel zeuren mocht ik de opleiding SPW gaan doen.
ik heb ontzettend veel aan de gesprekken met deze coach gehad. Nu kon ik eindelijk weer verder met mijn leven, waarvoor dank Jan Obbeek.

Ik deed de vier jarige opleiding in één jaar en haalde negens en tienen voor de opleiding. Op één van de examenvragen was de vraag ; noem de functies van werk? Ik zal ze nu niet al te uitgebreid noemen.

Werk biedt een inkomen, economische onafhankelijkheid.
Werk biedt een bepaalde sociale status.
Het biedt sociale contacten.
Het is een zinvolle tijdsbesteding.
Je kan jezelf ontplooien op jouw werk.

Tot zover even in het kort mijn examens vraagjes, in werkelijkheid moest ik deze beter geformuleerd beschrijven maar het gaat nu even om het verhaal.

Als je nu gaat kijken hoeveel mensen met ASS al dan niet met een WAJONG of bijstand uitkering thuis zitten. Dan zie je dat hier op dit gebied bij velen een probleem ligt. (Helaas hoor ik op dit moment ook tot deze groep van mensen die geen werk heeft  ).
Je kan er voor ons autistjes nog een functie van werk aan toe voegen namelijk;
werk geeft structuur! Wat voor veel mensen met ASS zo belangrijk is!

Toch zie je helaas dat hier in de praktijk niet veel aan gedacht wordt. Sociale werkplaatsen gaan dicht en ik kan maar weinig projecten noemen die er op gericht zijn om juist mensen met ASS aan het werk te helpen. Juist die projecten zijn belangrijk. Er zijn in Nederland nog honderden misschien zelfs wel duizenden mensen die met een redelijke aanpassing gewoon part time of zelfs full time aan het werk kunnen. Dit kan als dit goed wordt aangepakt voor veel voldoening/ structuur/ sociale contacten en meer inkomen zorgen.
Als mensen zich gewaardeerd voelen, mee draaien in de maatschappij dan is mijn verwachting dat mensen minder afhankelijk worden van psychische hulp, lees hier ook het gebruik van antidepressiva bij. Ik denk zelfs gezien te hebben dat een beginnende verslaving in de hand gehouden kan worden door een zinvolle dagbesteding. Denk maar eens aan game verslaving bijvoorbeeld. Dit zou toch mooi naar een kosten reductie voor de gezondheidszorg kunnen leiden toch??

Zou dit niet een betere oplossing zijn dan als maar snijden in de uitgaven voor psychische hulp?
natuurlijk is het niet het ‘ei van Columbus’ maar ik vind wel dat wij, de maatschappij er naar zouden moeten kijken. Het is een andere manier van kijken hoe je om te gaan met iedereen.

Ps.
Ik wil niemand beledigen die door sociale angsten, energie tekort of wat dan ook met zijn of haar autisme het niet lukt om een zinvolle dagbesteding te vinden. Mijn blog is zuiver bedoeld om te laten zien dat iemand niet is afgeschreven als hij niet de volle honderd procent kan meedraaien in de maatschappij.

Jeff

 

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *