Blog ‘De laatjes in mijn hoofd’ van Claudia Cantineau

Ik ben Claudia Cantineau, 40 jaar, getrouwd en moeder van 2 kinderen. Een zoon met diagnose autisme en een dochter die hoogbegaafd is en hoogsensitief. Daarnaast heb ik een partner met een vorm van autisme.

Naast ons gezin werk ik 16 uur als secretaresse bij een IT-bedrijf.

Omdat ik vind dat de maatschappij te weinig inzichten heeft in autisme en met name de ervaringsverhalen uit de praktijk, heb ik besloten om alles wat wij meegemaakt hebben in een boek te verwerken. Onderstaande teksten zijn dus ook zomaar wat stukken uit mijn boek.

Met mijn boek hoop ik mensen te kunnen bereiken om een hart onder de riem te kunnen steken, te laten voelen dat ze niet alleen zijn, dat je er nooit alleen voor staat, en dat er ook een leven is met een diagnose autisme.

Ik ben sinds kort bezig mijn boek te promoten en te verkopen en de reacties die ik krijg uit mijn omgeving zijn hartverwarmend. Dat is waar ik het voor gedaan heb. En ooit hoop ik hierin qua werk verder te kunnen gaan.

Ik heb het boek ‘De laatjes in mijn hoofd’ genoemd, omdat mijn zoon, inmiddels bijna 11 jaar, zijn autisme zo omschrijft. Verder ben ik ook te volgen via mijn website claudiacantineau.wordpress.com.
Hierop blog ik verder over ons hectische leven.

————–
Mammaaaaa roept mijn zoon Luca. Ik weet het al, het is foute boel. Hij is aan het spelen met zijn zusje en ze willen als gewoonlijk allebei hun zin hebben. Het is een natuurlijke reactie zou je denken. En dat is in veel gezinnen ook zo, maar bij ons is het toch altijd net even anders. Nu hoor ik u denken, ach het is overal wel eens wat, maar geloof me in ons gezin is het ALTIJD wat en is niets vanzelfsprekend.
Om te voorkomen dat het echt fout gaat en er ongelukken gebeuren, ren ik naar ze toe en spring ertussen. Het zal niet de eerste keer zijn anders dat er geslagen wordt door één van de twee. ……………….

Ons leven is dus nooit saai en met een behoorlijke dosis doorzettingsvermogen komen we een heel eind.

———

Als Luca vijf jaar is, trekken wij zijn boze buien echt niet meer. Waar komt dit gedrag toch vandaan? Iedereen kan wel zeggen dat zijn kind ook wel eens boos is, maar moeders snappen ongetwijfeld dat als het gevoel zegt dat iets niet klopt het meestal ook zo is. Maar wat?
We besluiten naar de huisarts te gaan. Omdat het een complexe situatie is, verwijst zij ons door naar de kinderarts in het Amphia Ziekenhuis in Breda.

Gelukkig hoeven we niet lang te wachten; een afspraak is snel gemaakt. Ik hoor het de mevrouw achter de balie nog zeggen: ‘kleed u uw zoontje maar even uit, dan roept de dokter u zo’. Oké, even uitkleden. Dit wordt leuk. Luca verzet zich hevig en begint te huilen. Hij heeft er helemaal geen zin in. Uiteindelijk lukt het ons toch om hem uit te kleden. Hij moet gewogen en gemeten worden. Na veel strubbelingen is het dan toch gelukt. De dokter roept ons snel binnen. We nemen Luca’s leventje en gedrag samen door. Hij weet het ook niet maar zijn gedachten gaan richting autisme……….

Autisme………………… jeetje. Wat nu?

Dus als je interesse hebt in mijn boek, stuur mij een mail op bestelling@cantineau.eu

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *